Ferenc Gomba, poznat među prijateljima i saigračima kao Feri ili Frici, bio je potpuna suprotnost svom starijem bratu Lacijemu po temperamentu. Brz, živahan i strastven, isticao se posebno kao levo krilo prvog tima DMKS Turul, još od samih početaka sezone 1941/42.
Za razliku od brata, Feri je bio eksplozivan i prodoran igrač, sposoban da svojim brzim prodorima unese pometnju u protivničke redove. Ipak, ponekad se, zbog svoje osetljivosti i samokritičnosti, dešavalo da ostane „odsečen“ od ostatka tima i da pojedine utakmice prođe nezapaženo. To je bila osobina koju dele mnogi savesni i predani ljudi, pa tako i fudbaleri, koji u želji da postignu što više, gube samopouzdanje kada plan ne uspe, iako se povremeno uspevaju vratiti i pokazati sjajne trenutke igre.
Ferenc Gomba pripadao je porodici čija su deca bila vredna, poštena i ozbiljna, ali iznad svega odana i istrajna u svemu čemu su se posvetili. Takva disciplina i posvećenost mogu postojati samo uz određeni talenat – a Feri je posedovao upravo taj dar. Iako njegova osetljivost ponekad ograničavala njegov puni potencijal, bio je jedan od istaknutijih fudbalera Turula, omiljen među publikom i cenjen kao igrač i kao čovek.
U timu Turula, koji se takmičio u Banatskoj mađarskoj ligi tokom 1942–1943. godine, Feri je bio jedan od najvažnijih članova pored saigrača kao što su Laci Gomba, Bela Farkaš, Šanji Kiš, Vilmoš Kujan i Ištvan Berta. Njegova brzina i borbenost doprinosile su tome da Turul, iako slabiji od tehnički superiornijih rivala poput Zvezde iz Novog Bečeja, često pruža dostojan otpor i u derbijima privlači veliki broj odanih navijača.
Ferenc Gomba ostaje zapamćen kao primer talentovanog i strastvenog fudbalera ratne generacije Novog Bečeja, čija je predanost i sportski duh ostavila neizbrisiv trag u istoriji lokalnog fudbala.
Komentari