Novi Bečej i Vranjevo kroz istoriju

Istražite izvanrednu prošlost Novog Bečeja i Vranjeva kroz stranice knjige 'Novi Bečej i Vranjevo kroz istoriju'. Otkrijte političke događaje, ekonomski razvoj i kulturnu baštinu ovih banatskih gradova kroz bogato dokumentovane priče. Pratite evoluciju od najranijih dana do savremenosti, istražujući složene niti političkih intriga, ekonomske transformacije i kulturnih uspona. Proživite prošlost kroz oči autora, dok se stranice knjige otvaraju pred vama, pružajući jedinstvenu perspektivu na život i nasleđe ovih značajnih lokaliteta.

Katolička crkva u Novom Bečeju

Katolička crkva u Novom Bečeju

Katolici Novog Bečeja do 1747. godine, a u to vreme ih je bilo ukupno šezdeset osam raznih nacionalnosti: Mađara, Nemaca i Hrvata (lađara), nisu imali svoju bogomolju niti sveštenika. Pripadali su parohiji u Velikom Bečkereku gde su odlazili na bogosluženja, a tamošnji sveštenik je obavljao sahranu i druge za religiju vezane običaje.

Katolička kapelica izgrađena je 1747. godine od čerpiča na mestu gde je i današnja katolička crkva u Novom Bečeju, ili još preciznije na delu gde se sada nalaze stepenice koje vode za crkveni hor. Kapelica je bila pet hvati dužine i tri hvata širine, a posvećena svetom Valentinu. Ostala je i služila svojoj nameni sve dok se nije sama srušila 1800. godine. Izgradnjom te kapelice Marija Terezija darovala je Bečeju samostalnu katoličku parohiju kojoj su pripadala i sledeća naselja — Vranjevo, Arača, Beodra, Karlovo, Bašajid, Bočar i Kumane.

Sadašnja katolička crkva izgrađena je sredstvima Klare Šišanji 1804—1809. godine. Kamen temeljac postavljen je 15. oktobra 1804. Sav fizički deo posla, kao i prevoz građevinskog materijala ili kulučki radovi — kako ih naziva Sentklarai — obavili su katolički vernici. Županija je naložila da se sa delom kuluka, s kojim je srpska opština u Bečeju ostala dužna, za radove na obali Begeja, oduži prilikom ove gradnje, ali sreski podnačelnik Pavle Černović taj nalog nije izvršio.

Osvećenje crkve izvršeno je krajem oktobra 1809. godine od strane čanadskog kanonika Jožefa Kesegija. Tog dana Bečej je okićen slavio sa mnoštvom stanovništva iz okolnih sela. Na tom svečanom trenutku nije prisustvovala donatorka Klara Šišanji, jer je Napoleon, sa svojom vojskom upao u Austriju i ona je iz Beča pobegla u Sibiu (u Rumuniji). Nova crkva je na zahtev donatorke posvećena Klari Asiškoj, a raniiem patronu, bivše kapelice, svetom Vandelinu posvećen je poseban oltar.

Novobečejski žitarski trgovci još na dan osvećenja te crkve prikupili su petsto forinti za unutrašnje opremanje crkve. Sliku svete Klare za glavni oltar poslala je iz Beča Klara Šišanji. Jedan od bočnih oltara, posvećen svetom Vandelinu, ukrašen je sredstvima mesara Karnas Ištvana koji je u tu svrhu dao 170 forinti, tu se nalazi i slika sv. Vandelina. Drugi bočni oltar, posvećen je svetom Nikoli, koji je bio zaštitnik hrvatskih žitarskih trgovaca u Novom Bečeju i Vranjevu. U ovom oltaru nalazi se slika svetog Nikole iste veličine kao i ona sv. Vandelina. Pored ovih nalazi se još jedan izuzetan oltar, ispod hora, opremljen sredstvima vernika.

Zvona su kupljena u Temišvaru. Najveće je teško 700 kg, kupljeno je 1805. godine iz sredstava crkve; drugo teško 325 kg kupljeno još 1791. godine i treće po veličini 241 kg, kupljeno je iz sredstava vernika, ali je najveći deo dao službenik Ludovik Pavek i najmanje zvono, kojim se oglašava smrt vernika kupljeno je 1803. godine.

Related Articles