Uloga novobečejaca u razvoju Srpskog pozorišta

Pored sećanja na nekadašnji izgled i život u Novom Bečeju i Vranjevu nametnula mi se želja da istražujem, po beogradskim bibliotekama i istoriskim arhivima ne samo Beograda, nego i Vojvodine u Sremskim Karlovcima (Vojvođanski arhiv se u to vreme nalazio u Karlovcima), Zrenjaninu i Kikindi, a posebno u biblioteci Matice srpske, podatke vezane za prošlost Novog Bečeja i Novobečejaca.

Rezultati tih istraživanja su moje nove knjige: ULOGA NOVOBEČEJACA U RAZVOJU SRPSKOG POZORIŠTA u kojoj, na suprot našoj zvaničnoj istoriskoj nauci, dokazujem da je prvo srpsko pozorište nastalo u Vranjevu, a ne u Novom Sadu. Da je iz tog pozorišta, koje je u Vranjevu osnovao Vranjevčan Jovan Knežević, nastalo Srpsko narodno pozorište u Novom Sadu, a zatim Narodno pozorište u Beogradu čiji su prvi reditelji i najistaknutiji glumci bili Vranjevčani ili njihovi zetovi i snaje.

U knjizi sam dokumentovano opovrgao, da je osnivač i „otac” srpskog pozorišta Jovan Đorđević, kako to danas stoji u istoriji srpskog pozorišta već da je to Jovan Knežević iz Vranjeva.

Pre nego što sam izdao ovu knjigu objavio sam u časopisu Muzeja za pozorišnu umetnost Srbije TEATRON br. 45/46 za 1984. godinu članak, koji je našao mesto uvodnika, pod naslovom: JOVAN KNEŽEVIĆ I SRPSKO POZORIŠTE.

U tom članku sam prikazao falsifikate u našoj pozorišnoj istoriografiji. O ovom mom napisu pojavio se članak u listu „Glas Slavonije” u Osijeku od 23. septembra 1985. pod naslovom DEMISTIFIKACIJA (KAZALIŠNE) POVIJESTI u kome autor iznosi:

,,...da je vrednost Mečkićeva priloga u ovom broju Teatrona u demistifikaciji povjesti koja je svu slavu osnivača prvog srpskog kazališta pripisala prvom upravniku Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu Jovanu Đorđeviću...”

Potvrdu, ili kako se kaže verifikaciju, svih mojih tvrdnji iznetih u knjizi „ULOGA NOVOBEČEJACA U RAZVOJU SRPSKOG POZORIŠTA” dobio sam i ovom prilikom u časopisu za pozorišnu umetnost „TEATRON” Br. 66/67/68 za 1989. godinu u kome je objavljen sadržaj moje knjige. Uz to sam dao i izvesne nadopune podataka koji su od značaja za istoriju srpskog pozorišta a sa kojima ni jedna pisana istorija nije raspolagala. Članak je objavljen pod naslovom: NOVOBEČEJCI I SRPSKO POZORIŠTE.

Branislav-Bata Kiselički počeo je svoju uvodnu reč pri promociji moje knjige ULOGA NOVOBEČEJACA U RAZVOJU SRPSKOG POZORIŠTA 20. decembra 1988. godine u Narodnoj biblioteci u Novom Bečeju:

„Evo, stiže među nas i druga knjiga Laze Mečkića. Dođe ona sa ciljem da nam otkrije čudesni fenomen Novobečejsko-vranjevačkog glumačkog vrela koje je snažno napajalo kultumi život Srba u Vojvodini, koje je postalo jezgro iz koga će iznići i najvažnija kulturna institucija Vojvođanskih Srba - Srpsko narodno pozorište u Novom Sadu. Trajaće odblesci tog sjajnog fenomena u našem gradu sve do novijeg doba, kada je pojava bioskopa, radija i televizije oslabilo, odnosno skoro sasvim uništilo mesni pozorišni život...”

,,U prvoj generaciji glumaca Srpskog narodnog pozorišta našlo se šestoro dece i četiri zeta sveštenika Luke Popovića iz Vranjeva, što je predstavljalo skoro polovinu čitavog ansambla...”

paypal PNG24
ako želite da podržite razvoj sajta donacijom

Da li ste znali...

da u Novom Bečeju ima dve pravoslavne i dve katoličke crkve, luteranska, mala crkva ili manastir, crkva Arača, Stankovićeva zadužbina i mala kapela u katoličkom groblju?