|
»Slano kopovo se nalazi u srcu
banata pet-šest kilometara istočno od Novog Bečeja, između puteva za
Novo Miloševo i Bašaid a prostire se na površini oko 500 hektara. O
istorijskom nastanku Slanog Kopova svedoči nam geološki sastav zemljišta.
Iz ovog se može zaključiti da je ova pustara nekada bila meandar Tise.
|
Slano Kopovo, izuzimajući između Kopova i Malo
Kopovo, oduvek je bilo predmet interesovanja zbog svoje
neponovljivosti i prepoznatljivo ne samo po svom ptičijem svetu
nego i po slatinskoj vegetaciji. Tu je 1988. godine za nauku
izdvojena asocijacija Salicornieto-Suaedetum maritimae
continentale, čiji su ravnopravni članovi Salicornia europaea /caklenjača
ili bezlisna solnjača/ i Suaeda maritima /obična jurčica/, što
je jedinstven slučaj u svetu, jer se, po navodima botaničke
literature, ove dve vrste na terenu isključuju. Istovremeno je
Slano Kopovo jedino nalazište vrste Salicornia europaea u
Srbiji.
Specijalni rezervat prirode Slano Kopovo PLAN
UPRAVLJANJA Novi Bečej, 2006. |
Vremenom je Tisa prirodnim putem menjala svoj tok da bi za njom ostale
mrtvaje, bare i močvare. Na jednoj karti iz XV veka obeleženo je kao
jezero koje se u XVIII veku povećalo i poprimilo oblik potkovice. Posle
sledeća dva veka vidimo da se jezero rastavilo na dva dela i dobilo
naziv Malo i Veliko Kopovo.
Malo Kopovo se nalazilo u
neposrednoj blizini Novog Bečeja. U početku su ga meštani koristili kao
kupalište za patke, da bi posle smanjivanja nivoa vode zatrpavali
otpacima, tako da danas ne postoji. Nasuprot tome, Veliko Kopovo i dan
danas postoji i sve promene na njemu koje su nastale prirodnim putem,
ostale su vidljive.
Dok je još ovaj predeo bio u
sklopu meandra Tise, zemljište je bilo žuto. Kasnije su visoke podzemne
vode izbacile na površinu slane rastvore, stvarajući na taj način
solonjec tj. solončak tip zemljišta. Prilikom isparenja vode
koncentracija soli se povećavala. Žuto lesnato zemljište tada prima sivu
boju. Na ovako nastalom slanom zemljištu zbog velike količine soli,
manjka vode i velikog kolebanja temperature, mogu opstati samo retke
biljke. U međuvremenu se površina jezera vidno smanjivala a oko nje se
širio travnjak. Ovakve površine u Banatu nazivamo Kopovom, a to mesto
gde je pored zemljišta i voda slana, a ponekad i vazduh, može biti samo
Slano Kopovo.« *
Slano Kopovo je jedno od retkih
neteknutih bara na ovom području. Mnogobrojne i raznovrsne ptice, kao i
retka flora oko nje, čine je izuzetno interesantnom.
Slano Kopovo je krajem XX veka
proglašeno za međunarodno značajno stanište ptica po IBA projektu.
Uredbom Vlade Republike Srbije Slano Kopovo je 2001. godine proglašeno
za Specijalni rezervat prirode.
Prema
članu 7. Uredbe o zaštiti specijalnog rezervata
prirode "Slano kopovo" (Sl. glasnik RS br. 74/2001) o Specijalnom
rezervatu "Slano kopovo" stara se Lovačko društvo "Novi Bečej".
Lovačko društvo obavlja poslove čuvanja i održavanja
specijalnog rezervata "Slano kopovo" i obezbeđuje sprovođenje
propisanog režima zaštite.
|
Fotografije su autori snimali koji su ujedno i
tehnički urednici knjige.
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
*SÓSKOPÓ, Kanjiža 1995. Šandor Lukač i Tibor
Ternovac
|
