GRADNJA RIMOKATOLIČKE CRKVE U VRANJEVU POSVEĆENA KRALJU SENT IŠTVANU

Rimokatolički vernici u Vranjevu su se dugi niz godina pripremali za gradnju nove crkve. Za tu namenu 1892. godine kupili su 25 jutara zemlje, a kasnije još sedam. Za izgradnju nove crkve prilika se ukazala kada je udovica Erdeši ponudila svoju kuću i plac za 3000 kruna u ulici Josifa Marinkovića br. 71. Rimokatolička crkvena opština tu priliku ne propušta i to odkupljuje.

Jedna četvoročlana delegacija 1902. godine odlazi u Mužlju da vidi tamošnju crkvu, koja ostavlja na njih lep dojam. Izradu plana su poverili velikobečkerečkom državnom građevinaru, inžinjeru Kellner Mikši, uz nadoknadu od 300 kruna. Vlasnik ciglane, Vagner Andraš, dobija nalog za proizvodnju 300 000 cigala. Od političkih vlasti kao pomoć dobijaju 2000 kruna, dok je crkvena opština raspolagala gotovinom od 35000 kruna i 32 jutara zemlje za tu namenu.

Novi plac im se učinio malim pa im je Jankovič Ferenc dodao dva metra širine svoga placa sa severne strane. Istom prilikom su izvršili zamenu za kuću Šari Ferenca, koja se nalazila pored placa uz nadoknadu od 400 kruna za zgradu male crkve. Građevinski savet Čanadske županije je prihvatio plan. I tako u leto 1902. godine radovi su otpočeli. Ministarskom odlukom, bez obzira na veroispovest, građanstvu je bilo naloženo da vrši potreban transport materijala. U ovim poslovima i srpski živalj je masovno učestvovao. Pored toga, u velikoj meri su darivali i građevinski meteijal za izgradnju nove crkve.

Izgradnja nove crkve bez javnog nadmetanja poverena je Đerki Ištvanu, lokalnom preduzimaču koji je to i prihvatio za 330000 kruna. Izgradnju crkve Kellner Mikša je procenio na sumu od 39976 krune, a građevinske radove je nadgledao inženjer Budai.

Radovi su lepo napredovali, tako da je u proleće 1903. zgrada bila gotova. Pre osvećenja crkve obavljeni su i sledeći radovi: kupljene su nove klupe, izrađeni su spomenici Svetog Petra i Svetog Pavla, oko crkve je završena ograda sa gvozdenom kapijom, na licu mesta je prepravljena govornica, vranjevački mašinbravar Kiš Jožef izradio je krst ispred crkve, koji se i danas nalazi tamo i doneta je odluka o postavljanju spomen ploče u crkvu sa imenima predsedništva verske zajednice.

Nova crkva je takođe posvećena kralju Sent Ištvanu. Crkva raspolaže sa dva sporedna oltara: Bogorodicom Svetom Marijom i Svetom porodicom. Površina crkve iznosi 420 m˛, dužina 40 m, širina 14 m a visina tornja 46 metara. Izgradnja crkve sa završnim radovima ukupno je iznosila 40 669 kruna.

1912. godine, časovnočar Erne Havliček uz deset godina garancije postavlja sat na toranj crkve. Od tada taj sat podseća meštane da «ne dangube jer vreme prolazi».

1922. godine, visoki snežni nanosi oštetili su krov i zidove crkve, te su zidovi spojeni 1924. godine sa pet gvozdenih armatura.

1923. godine kupljeno je novo zvono. Time se delimično popunio nedostatak oduzeta dva zvona iz 1916. godine, po naredbi Vladike za vojne svrhe.

1926. godine Stojan Lazić omolovao je unutrašnjost crkve, dok je vranjevački stolar Kiš Ferenc prefarbao glavni oltar, govornicu i krstionicu.

1927. godine osnovan je rimokatolički Nepker.

1928. godine u okviru prigodne proslave i svečane sednice obeležena je 25. godišnjica izgradnje crkve. Veliku misu je služio Msgr. Petar Prem sveštenik iz Torde. Po završetku mise sledilo je slavlje.

SPISAK VRANJEVAČKIH SVEŠTENIKA

Pre 1881. godine Turskobečejska parohija je imala svoju ispostavu u Franjevu. Sveštenici sa stalnim boravkom u Vranjevu:

1. Imre Makra od 1881. godine

2. Imre Fodor od 1903. godine

3. Šandor Židek od 1912. godine

4. Ištvan Kovač od 1933. godine

5. Geza Dr Knoll od 1937. godine

6. Janoš Ede Kindl od 1942. godine

7. Karolj Feher od 1943. godine

Ispomoć Novobečejske parohije

8. Msgr. Mihalj Kovač od 1996. godine

9. Janoš Šoti SJ od 2002. godine i brat Novak Vince jezuitski sveštenik

Szekeres István Gellért