Rad Instituta za naučna istraživanja u lovstvu u 1956. godini

Institut za naučna istraživanja u lovstvu FNRJ je mlada ustanova i u toku 1956. godine nailazi na mnoge kadrovske, organizaciono-tehničke i programske teškoće, koje su neosporno imale direktnog uticaja na rad i uspehe u izvršavanju postavljenih zadataka i programa rada Instituta. Isto tako, postojale su ograničene mogućnosti u odnosu na broj raspoloživih eksperimentalnih objekata, na kojima bi mogli da se izvrše stručni naučno-istrživački radovi.

I pored svega ovog, postignuti su makar i skromni uspesi u radu Instituta koji predstavljaju zadovoljavajuću osnovu za uspešnije nastavljanje i organizovanje započetih studija i aktuelnih problema iz oblasti lovstva.

Sigurno se može tvrditi da je Institut u toku jedne godine mogao više divljači obraditi nego što je to učinio u 1956. godini, ali nije imao na raspolaganju više divljači. Nije imao zbog toga što mu nisu slale lovačke organizacije, a ni pojedini lovci. Vrlo mali broj primeraka slale su lovačke organizacije na ispitivanje, a veći deo donosili su sami stmčni saradnici Instituta iz skupih lovova lovačkih organizacija. Donošenje divljači ovim putem mnogo je koštalo i Institut nije bio u mogućnosti da je prikupi u onolikom broju koliko bi iste trebao i mogao obraditi.

Institut raspolaže malim brojem stručnih saradnika i ako se uzme u obzir da su oni u većini slučajeva sami prikupljali divljač, onda je broj pregledane divljaci u 1956. godini više nego zadovoljavajući.

U toku jedne godine lovna sezona na razne vrste korisne divljači skoro je sa manjim vremenskim intervalima - neprekidna, a ovo se po prispelim primercima divljači u Institutu ne vidi. Najviše divljači primljeno je u vremenu od 1. oktobra do 15. januara, tj. u vremenu lovne sezone na zeca. Pored toga, potrebno je napomenuti da baš u tom vremenu primljeno je i najviše primeraka štetočina. Iz ovoga proizilazi da većinu naših lovaca interesuju njihova lovišta i divljač u njima samo kad je sezona lova.

Svi znamo da našu korisnu divljač u toku cele godine napadaju razne štetočine, a najviše divljači strada posle izvođenja, dok je mala, kao i zimi, ako se ne prihranjuje. Ovo ukazuje da je potrebno stalno kontrolisati lovne terene i uništavati štetočine na svakom koraku. Kada bi to tako bilo, onda Institut ne bi u toku jedne godine primio i obradio svega 20 lisica, već nekoliko stotina.

Institutu je poslato vrlo mali broj jarebica, prepelica i golubova. Svima je poznato da u našim lovačkim organizacijama imamo veliki broj pasioniranih lovaca na ove vrste divljači. Poželjno bi bilo da svi lovci dostave na pregled i ispitivanje po jednu-dve ovih vrsta divljači za vreme njihove lovne sezone.

Kada o svemu ovome govorimo, moramo imati u vidu da se naučno-istraživački radovi u Institutu zasnivaju samo na onom što je pregledano i ispitivano i na osnovu ovoga mogu da se pišu članci, razne dokumentacije i, na kraju, naučna dela, koja će korisno poslužiti svim lovcima, a tako isto i mlađim pokolenjima, (Monografija LSV, 1992., str.264, 265).

paypal PNG24
ako želite da podržite razvoj sajta donacijom

Sadržaj

Da li ste znali...

da je Biserno ostrvo nastalo prilikom regulisanja reke Tise, to jest završetkom radova na borđoškom proseku 1858. godine?