Opera u Novom Bečeju „Dečak koji se ničega nije bojao"

Opera za decu i odrasle koji nisu zaboravili da su i sami nekada bili deca, kako stoji u podnaslovu opere „Dečak koji se ničega nije bojao", za koju je libreto i muziku napisao Dimitrije O. Golemović, doživela je svoju praizvedbu na 15. Danima Josifa Marinkovića „Obzorjima na Tisi", 25. maja 2007. godine.

Dom kulture opštine Novi Bečej je, kao naručilac i producent ovog dela, tako želeo da, na sasvim izuzetan i jedinstven način, obeleži jubilej manifestacije posvećene Josifu Marinkoviću, ali i da podseti na podatak da su iz novobečejske sredine potekli osnivači opere u Beogradu.

Opera „Dečak koji se ničega nije bojao" sastoji se od prologa i sedam slika, a bazirana je na narodnoj priči o dečaku Nebojši koji se ničega nije bojao, a trebalo ga je, zarad njegove sigurnosti, naučiti strahu i njegovom prevazilaženju.

Reditelj opere je Radoslav Zlatan Dorić, a orkestrom Kraljevskih gudača svetog Đorđa, čiji je patron princ Filip Karađorđević, dirigovala je Vesna Šouc. Maštovitu scenografiju je postavio Novobečejac Tibor Nađ, a kostime i maske je pripremila, takođe Novobečejka, Monika Jovanov. Uloge su poverene studentima Fakulteta muzičke umetnosti iz Beograda, od kojih se većina prvi put predstavila publici, koja je oduševljeno pozdravila ceo ansambl, a posebno Mariju Joković, mecosoprana, u ulozi dečaka.

Organizaciju ove manifestaciju pomogli su Ministarstvo kulture Republike Srbije, Pokrajinski sekretarijat za obrazovanje i kulturu Vojvodine, Skupština opštine Novi Bečej i AD Polet IGK Novi Bečej, članica Nexe grupe, koji ove godine proslavlja stogodišnjicu postojanja.

paypal PNG24
ako želite da podržite razvoj sajta donacijom

Da li ste znali...

da je meandar Biserno Ostrvo, u to vreme najveća okuka Tise, dug oko 23 km prosecanjem novog korita 1858. godine u dužini od 8,3 km postaje mrtvaja. Meandar na području Medenjača u dužini od 15 km postao je mrtvaja 1863. godine prosecanjem novog toka u dužini 3,2 km. Ali, je još dugo posle toga meandar korišćen kao glavni plovni put, a prosek postao rukavac. Zbog toga je 1900. godine prosek proširen, a meander zasipan i Medenjača praktično tek 1900. godine postaje mrtvaja.