VSK Zvezda

Zvezda je počela sa radom u leto 1942. sa vrlo skromnim rezultatima. U prvoj utakmici je jedva pobedila slab tim Turul sa 2:1, a već u drugoj utakmici doživela u Novom Bečeju katastrofalan poraz od Banata iz Dragutinova (Novo Miloševo) sa 1:8.

Taj poraz je bio pravi šok, jer se očekivala pobeda Zvezde. Banat je, međutim, igrao tako kombinatorno da je Zvezda imala potpuno podređenu ulogu. Visaki poraz je bio zaslužen i navijači su izviždali svoje ljubimce.

Posle utakmice vladala je takva potištenost, da je malo nedostajalo pa da to bude poslednja utakmica Zvezde, i da prekine sa daljim radom.

Timovi Zvezde i Obilića iz Beograda 1943. pre početka utakmice

Sportiste, međutim, uvek je krasila upornost pa se i u Zvezdi našao izvestan broj takvih, koji su baš tada udvostručili napore da stvore tim koji će se uspešno suprotstavljati i jačim protivnicima, nego što su Banat i njemu slični klubovi. Ali niko nije uspeo da preko noći stvori, iz postojećih igrača, nešto posebno pa tako ni Zvezda, mada je ceo Novi Bečej verovao da je kriza za mesec dana prebrođena i da je stvoren solidan tim.

Na kraju sezone, u oktobru 1942. godine, odigrana je druga utakmica sa Turulom. Zvezda je u ovu utakmicu ušla kao favioirit. Tako su se njeni igrači samouvereno poneli na početku igre. Međutim, igrači Turula su to svojom požrtvovanošću vrlo brzo i oštro kaznili. Zvezda je utakmicu izgubila sa rezultatom 0:4.

Posle ovih poraza dobro je došao zimski period za prikupljanje nove snage za rad. Zahvaljujući baš toj pauzi, rad je u narednoj, 1943. godini, ozbiljnije shvaćen od svih, kako u upravi, tako i od igrača. Uprava je shvatila da se sa raspoloživim igračkim kadrom ne mogu očekivati bolji rezultati, nego je potrebno računati i na dovođenje dva-tri igrača sa strane. Te godine je prešao u Novi Bečej Branko Petrović, predratni igrač podmlatka novosadske Vojvodine, vrlo dobar tehničar sa snažnim šutom, a posebno miran i skroman čovek. Pored njega su iz Kikinde na svaku utakmicu dolazili Božidar Sandić i Džata Erdeljan. Igrači su sa svoje strane shvatili, da se za mesto u prvom timu mora na treninzima dokazivati i izboriti.

Preduzete mere dale su prilično brzo rezultate. Prve utakmice 1943. godine se gube, ali od boljih protivnika. Pa ni ti protivnici za mesec-dva dana, nisu više bili dorasli zahuktaloj Zvezdi. Pored utakmica sa klubovima iz Kumana, Melenaca, Dragutinova, Mokrina, Krstura, u Novom Bečeju gostuju, sve češće, i najbolji klubovi Beograda, kao što su SK 1913. (Jugoslavija), BSK, Obilić, Vitez, Jedinistvo i Reprezentacija Beograda.

Tim Zvezde koji je 1942. izgubio od Turala sa 0:4. Stoje s leva na desno: Kasijan Malešev, Braša Ivanić, Joca Vratan, Aca Beljuc, Laza Mečkić, Lala Markov-Maće- jin (iz Kumana) i Duško Glavaški. čuče: Bora Kovačev, Marko Golušin-Braca (iz Dragutinova), Sele Marčić i Branko Pecarski-Maček

Utakmice u Novom Bečeju sve više dobijaju karakter odmeravanja snaga najkvalitetnijih klubova u Banatu, na prvom mestu, ali isto tako i najkvalitetnijih timova Beograda. Zbog toga su utakmice postale posebno privlačne za gledaoce i to ne samo za Novobečejce, nego i za one iz okolnih mesta. Skoro da nije bilo utakmice, kojoj ne prisustvuje preko hiljadu gledalaca.

Iako su sa svih ovih utakmica u posebnoj knjizi vođene opširne pismene reportaže u kojima je prikazana atmosfera i sama igra, ipak ću, u interesu ekonomisanja sa prostorom, od tih reportaža prepisati samo jednu. Za sve ostale utakmice, daće se samo pregled rezultata i datum njihovog odigravanja.

Utakmica koja je ostala u nezaboravnom sećanju, kao najlepša manifestacija prijateljske utakmice, je protiv Obilića iz Beograda. Odigrane su dve utakmice 13. i 14. juna 1943. i obe je Obilić dobio sa rezultatom 6:3 i 3:2.

Obilić je, te godine, bio jedan od najboljih klubova Beograda, osvojio je treće mesto, odmah iza BSK i Jugoslavije. U svojim radovima imao je izvrsne fudbalere, među kojima su se izdvajali igrači napada: Tubić, Pandurov i Putnik. Bolji trio je tada imao samo BSK u kome su igrali: Mitić, Tomašević i Božović. Ni ostali igrači Obilića nisu mnogo zaostajali za ovom trojicom. Bio je to ujednačen i vrlo uigran tim.

Obilić je bio prvi klub iz Beograda koji gostuje u okupiranom Novom Bečeju, te je možda baš i zbog toga bio okružan većom pažnjom, nego i jedan drugi tim, koji je pre i posle gostovao. Pažnju koju su Novobečejci ispoljili prema igračima Obilića ovi su opravdali kako svojom igrom, tako i svojim ponašanjem na terenu i van terena. Bili su to divni, veseli, ali iznad svega skromni mladići. Imala je Zvezda kasnije i kvalitetnije timove u gostima i protiv kojih je novobečejski fudbal postigao čak vrlo zavidne rezultate, ali Obilić je ostao u srcu svih Novobečejaca.

Nisu samo utakmice sa beogradskim klubovima izazivale interesovanje novobečejske publike, nego je sa istim, a možda i većim interesovanjem očekivana i praćena svaka utakmica sa Obilićem iz Kumana. Ovo je sasvim razumljivo, kada se ima u vidu, da je to uvek bio susret dve najbolje ekipe u Banatu. U Zvezdi su pored Novobečejaca igrali i najbolji igrači iz Kikinde i Pančeva. U Obiliću su igrali, pored darovitih igrača iz Kumaina, i najboljli iz Zrenjanina i Melenaca. Tako su u Obiliću igrali iz Zrenjanina: Mošorinski, Gibar Đukić, Učur Kuldinov, Popov i Oprijan, a iz Melenaca Dujin, Vidić i Bošnjak. U Zvezdi su iz Kikinde igrali Erdeljan, Sandić i Putnik, a iz Pančeva Tubić, Pandurov, Živić i Radanov. Ovako nabrojani igrači sa strane, i u jednom i u drugom timu, navode na zaključak da u tim timovima nije bilo domaćih fudbalera. Međutim, nije bilo tako. Kostur tima su uvek činili meštani a iz navedenog spiska stranaca se na određenoj utakmici pojave njih nekolicina, na drugoj drugi i tako je njihov broj u proseku iznosio 3-4 u svakoj ekipi.

Utakmice između Zvezde i Obilića iz Kumana uvek su bile poseban doživljaj, to je bio derbi i za Novobečejce i za Kumančane. Bez obzira gde se utakmica igra, gostujuća ekipa je imala najmanje jednu trećinu svojih navijača.

Timovi Zvezde i Viteza iz Beograda snimljeni 11. VII 1943. pred početak utakmice, koja je završena pobedom Viteza od 5:4 (igrači Zvezde su u svetlijim dresovima)

U toku rata odigrano je devet međusobnih susreta bilo u Novom Bečeju ili u Kumanu.

Interesantno je za mlađa pokolenja da se ovekoveče pojedine uspele utakmice sa Kumančanima, te zbog toga iz knjige reportaža prepisati jednu koja spada u red najinteresantnijih.

Svakako je najveći uspeh, koji je dotle jedan novobečejski fudbalski klub postigao, pobeda nad SK 1913 (Jugoslavija) iz Beograda 28. avgusta 1943. u Novom Bečeju od 5:3.

Tim Jugoslavije nastupio je u svom tadašnjem najjačem sastavu: Dimić, Šplajt, Petrović, Krstić, Đurđević, Filipović, Stanković, Đajić, Sandić, Pečenčoć i Savić.

Zvezda je nastupila u ovom sastavu: Bjelić, Mihajlović, Pertić, Baračkov, Kovačev, Tubić, Erdeljan, Novakov, Pandurov, Petrović i Ostojić.

Prepuno gledalište preko 3.000 gledalaca, do tada, najveća poseta na jednoj fudbalskoj utakmici u Novom Bečeju.

Golove su dali: za Zvezdu Ostojić 2, Pandurov, Novakov i Petrović, a za SK 1913. Sandić, Đajić i Stanković.

Sledećeg dana tim SK 1913. se revanširao Zvezdi i pobedio ih u Novom Bečejiu sa 3:0.

Zvezda je, nedelju dana pre gostovanja SK 1913. u Novom Bečeju, 21. i 22. avgusta 1943. igrala u Beogradu pod imenom Reprezentacija banatskih Srba. To je bio turnir, povodom tridesetogodišnjice postojanja SK 1913. (Jugoslavija), na kome su pored SK 1913. učestvovali i Reprezentacija Banata, Reprezentacija valjevskog podsaveza i Reprezentacija Beograda.

Prvu utakmicu na ovom turniru Reprezentacija Banata je odigrala sa SK 1913. i izgubila sa 5:6. Sastav Reprezentacije Banata bio je: Puhar na golu, inače golman S. K. Mitić iz Beograda, Mihajlović Zvezda, Opačić igrač čukarički Beograd, Radanov iz Pančeva, Kovačev, Petrović, Erdeljan, Mojić, Pandurov, Tubić i Ostojić svi iz Zvezde Novi Bečej. Iako je SK 1913. u prvom poluvremenu vodio sa 3:0, to nije obeshrabrilo Banaćane. Što je vreme više odmicalo oni su bili sve slobodniji i minut pre kraja utakmice uspeli da izjednače rezultat na 5:5. Utakmicu je sudija produžio još za dva minuta, u kom vremenu SK 1913. postiže svoj pobedonosni gol.

Listajući knjigu »Reportaža« vidi se da je pobedi SK 1913. doprineo i sudija. Reprezentacija Banata je u 16. minutu prvog poluvremena postigla regularan gol, ali se sudija na to nije obazirao nego je jednostavno dosudio korner. Pandurov je snažno uputio loptu na gol, golman je odbija prema Erdeljanu, koji sa 16 metara tuče precizno u sam gornji ugao, mreža se zatresla, ali je loptu pri padu Dimić, golman SK 1913, izbacio iz gola u korner. Iako su svi gledaoci videli gol, njihovo negodovanje i protesti igrača Banata nisu uticali na sudiju, on je hladno dosudio korner. Pri rezultatu 5:4 za SK igrači domaćina su počeli igrati grubo, jer im je teško pala promena rezultata za dva minuta. Rezultat je od 5:2 promenjen na 5:4, što su prihvatili i pojedini igrači Reprezentacije Banata. Kao rezultat takve igre je isključenje Radovana u 40. minuti drugog poluvremena, mada su domaći pravili i znatno grublje faulove sudija je oštro kaznio samo igrača Reprezentacije Banata.

No, bez obzira na poraz, sa jednim golom razlike, treba konstatovati da je to bio neočekivan rezultat i za najveće optimiste iz Novog Bečeja, a on predstavlja i najveći uspeh, do tada postignut, u istoriji novobečejskog fudbala. Možda se može osporiti, da se radilo o novobečejskom fudbalu, ali je stvarno ceo Banat smatrao da nastupa Zvezda pojačana sa trojicom igrača koji su iz Banata. Naziv Reprezentacije uzeo je organizator turnira radi reklame, jer je Zvezda dotle bila nepoznata za beogradsku publiku.

Svoju drugu utakmicu Reprezentacija Banata je odigrala, sutradan, protiv Reprezentacije Beograda. Utakmica je završena katastrofalnim porazom Banaćana od 0:7. Ovako visok poraz je posledica neprospavane noći posle utakmice sa SK 1913.

Nije bilo u pitanju nikakvo posebno proslavljanje časog poraza iz prethodmog dana, nego igrači nisu imali normalan smeštaj. Svi igrači Reprezentacije Banata, po sparnoj avgustovskoj noći, spavali su na terasi jedne dvorišne zgrade u Požarevačkoj ulici u Beogradu. Nisu postojali nikakvi madraci, već go beton zagrejan na dnevnoj žegi, a umesto jastuka služila im je fudbalska oprema ili torbe u kojima se nalazila oprema. Noć se provela u pričama i šalama. Ujutro, onako umorni, igrači su lutali po Beogradu sve do pred početak utakmice. Da je ovo tačno potvrđuje zaključak sa te utakmice iznet u knjizi »Reportaže«, koji glasi: »Organizacija samog puta je uspela, ali je prebivalište fudbalera bilo ispod svake kritike. Možda je i ovo jedan od razloga što se na igračima jasno primećivao umor drugog dana ...«

Odigrala je Zvezda još nekoliko uspelih utakmica sa najboljim klubovima Beograda. Pored Obilića, koji je tada bio treći klub (iza BSK i SK 1913), gostovali su i Vitez (tada na četvrtom mestu u prvenstvu Beograda), reprezentacija Beograda, beogradsko Jedinstvo i BSK. Sve su to bili tada najbolji klubovi ne samo u Beogradu, već u Srbiji. Rezultati su, na tim utakmicama, bili od drugorazrednog značaja, a na prvom mestu je isticana privrženost Srbiji, ali ne Nedićevoj, već onoj koja se rađa u uslovima buduće Jugoslavije.

Naravno da u takmičenju značaj imaju i rezultati, pa se ni sa njima Zvezda nije postidela. Doživljeni su teški porazi od BSK i Viteza, ali zato su vredne pamćenja pobede nad beogradskim Jedinstvom i nerešen rezultat sa reprezentacijom Beograda.

paypal PNG24
ako želite da podržite razvoj sajta donacijom

Sadržaj

Da li ste znali...

da se prvi i jedini  bioskop »Vojvodina» posle  II svetskog rata nalazio u Zadružnom Domu, koji je izgrađen 1952. godine?