Razdoblјe između 1945. i 1970.

Posle završetka Drugog svetskog rata, tačnije, 1946. godine, opštine Novi Bečej i Vranjevo su se sjedinile i tako je nastalo jedno naselјe, ali pod nazivom VOLOŠINOVO. U znak zahvalnosti ruskim vojnicima, a posebno ruskom pukovniku Vološinovu, koji je dao svoj život za oslobođenje Novog Bečeja, naše mesto dobija naziv po njegovom imenu. Ta promena je, naravno, bila propraćena i na poštanskom žigu, koji je bio jednokružni, sa ćiriličnim i latiničnim natpisom VOLOŠINOVO. Poštanski ured je već 1947. godine koristio svoj službeni pečat sa ćiriličnim natpisom, POŠTA VOLOŠINOVO, sa državnim grbom u sredini. Što se tiče poštanskog žiga za poništavanje maraka, aprila 1948. još uvek se koristio žig sa natpisom NOVI BEČEJ, da bi tek od maja 1948. godine ušao u upotrebu novi žig sa natpisom VOLOŠINOVO. Naziv mesta na nalepnicama za preporučene pošilјke bio je ispisan samo latiničnim pismom, VOLOŠINOVO. Ćirilično-latinične nalepnice za preporučene pošilјke još su se koristile 1945. i  1946. godine (verovatno zaostale još od pre Drugog svetskog rata), ali u narednim godinama, pa sve do današnjih dana, koriste se isklјučivo one sa latiničnim natpisom.

U „PTT Vesniku“ februara 1946. i marta 1947. godine pominje  se naše mesto kao Novi Bečej, a jula 1952. godine pominje se Vološinovo – kao pošta III reda direkcije Novi Sad. Takođe (mada), u „PTT Vesniku“ od 16. aprila 1952. godine, u broju 8, objavlјuje se informacija: „Odlukom Prezidijuma Narodna skupština NR Srbije grad Vološinovo menja se u Novi Bečej. Time i pošta menja naziv.”

Nije prošlo mnogo vremena od promene naziva Vološinovo u Novi Bečej i već početkom jula meseca 1952. godine u upotrebi su se pojavili jednokružni poštanski žigovi sa ćiriličnim i latiničnim natpisom, NOVI BEČEJ - NOVI BEČEJ. Od 1960/1961 godine, pored postojećih poštanskih žigova u upotrebi je i jedan skoro isti ali sa malo širim slovima. Ove dve vrste poštanskih žigova će biti u upotrebi sve do 1971. godine, kada se u bivšoj Jugoslaviji (SFRJ) uvode poštanski brojevi.

Novobečejski poštanski ured se sve do 1955. godine nalazio u prostorijama kuće Zoltana Luksedera. Kada se u ulici M. Tita broj 27, porodična kuća advokata dr Lasla Šafranja adaptirala, poštanski ured se uselјava u nju, gde će uz manjih prekida (zbog raznih adaptacija) ostati do današnjih dana.

paypal PNG24
ako želite da podržite razvoj sajta donacijom

Da li ste znali...

da je pored toga što su železnički i drumski saobraćaj umanjili značaj Novog Bečeja u prometu žitaricama, on je ipak ostao sve do Drugog svetskog rata najprometnije pristanište na Tisi u Jugoslaviji.